intro periode voorbij en nu 2,5 week aan het werk.

Hoi allemaal,

Wat gaat de tijd snel, dus moet nodig weer wat op mijn blog plaatsen! De introductie periode is voorbij en ben nu 2,5 week aan het werk.

Na de introductie periode in KTM zijn we met de hele groep met de bus naar Pokhara gegaan. We dachten dat het een hele slechte weg zou zijn, maar dat viel eigenlijk reuze mee. Na een reis van dik 8 uur kwamen we in pokhara aan. Was echt een verademing in vergelijking met KTM. Geweldig uitzicht over het meer en de bergen. We zijn toen lekker aan het meer in de zon gaan zitten om een drankje te doen. De volgende ochtend zijn we vroeg opgestaan voor de sunrise, dit omdat we ook nog een stuk omhoog moesten rijden. Maar het was het zeker waard! Erg mooi om te zien zo boven het meer en de himalaya's. Aansluitend hebben we nog een flink stuk gewandeld, langs allerlei kleine dorpjes en boerderijtjes. De mensen waren echt heel vriendelijk! Alleen, het enige wat de kinderen konden zeggen was, give me chocolat of give me money. En als wij dan hetzelfde terug gingen zeggen, dan keken ze toch verbaast! Haha.
De tweede dag zijn we naar de Devi falls en grotten geweest en zijn we gelopen naar de tempel op de top van de berg. Terug met een roeibootje het meer over gestoken. Omdat het al donker was, gaf dat een mooi zicht op de stad. Toen was het al weer de laatste avond in pokhara.
De dag erna moesten we weer vroeg vertrekken naar Chitwan waar we met de lunch al waren. Gelijk daarna hadden we al weer een druk programma. Die middag nog langs het info centrum gegaan, olifanten opvang en een stuk door het park gelopen. Meteen al een neushoorn gezien van behoorlijk dichtbij. Deze avond een mooie sunset gezien achter de jungle. Na het diner zijn we nog naar een cultureel optreden geweest, mooie en aparte plaatselijke muziek en dansen. De volgende ochtend hebben we de kanosafari gedaan. Door het dampen van het water zag je dat dat nog warmer was dan de buitenlucht. Tijdens deze safari verschillende krokodillen en vele mooie vogels gezien. Met de kano kwamen we nog even vast te zitten, dus de gids hup het water in. Gelukkig geen krokodil in de buurt;) Na de safari nog een flink stuk gewandeld en naar het elephant breeding centre gegaan. Er waren meerdere kleine olifanten, een tweeling van 1jr, een van 3mnd en een van 1mnd. Die laatste was echt heel schattig, stond nog wankel op zijn benen en wist nog niet echt hoe die zijn slurf moest gebruiken. Na de lunch op jeep safari geweest en toen was iedereen echt helemaal op!
De volgende ochtend hebben we de elephant bathing gedaan. Dat is echt een geweldige ervaring! Zonder iets op een olifant zitten en dan de rivier in om een heerlijke douche te krijgen :p Na de lunch de laatste safari, de olifant safari en toen zat het programma erop. Die avond was de laatste avond van de intro periode en voorlopig de laatste avond met zijn allen. Nog lekker lang bij het kampvuur gezeten wat de mensen van het resort voor ons hadden gemaakt.

De volgende dag moesten we gedag zeggen tegen de twee die naar Pokhara gingen om te werken en de rest ging in de bus naar KTM. Veronique en ik moesten halverwege uitstappen om omhoog te kunnen naar het dorpje Patle in Dhading. Beneden werden we opgehaald door Shiva (baas van een resortje vlak bij waar we zitten) en moesten we met al onze spullen een overvolle plaatselijke bus in. Was een hele ervaring, ook omdat wij er met onze grootte helemaal niet in konden staan en we behoorlijk aangekeken werden. Na 20min moesten we er uit en was het wachten op een jeep, die 2keer per dag rijdt, om ons een klein stijl zandweggetje omhoog te brengen. We moesten voorin naast de driver en de rest van de mensen moest achter in de laadbak bovenop alle voorraad van rijst, meel, cement etc. Het was nogal een ervaring en ga er ook nooit meer in. Loop dan nog liever 3uur omhoog. We hebben ongeveer een paar keer op het punt gestaan om bijna om te vallen, over de rand te gaan of vast komen te zitten. Het laatste stuk naar het gastgezin was nog 10min omhoog lopen, maar we mochten natuurlijk niet zelf onze spullen sjouwen... Dus van de kleine Nepaleese mannetjes liepen met onze backpacken. Heerlijk om er uiteindelijk te zijn en het uitzicht is echt geweldig! (Zie foto's) Kan haast niet geloven dat ik hier zit en dat dit het uitzicht is waarmee ik elke ochtend wakker wordt!

Het gezin waar we zitten is echt heel erg gezellig en vriendelijk. Alleen de zoon en dochter spreken wat engels, dus communiceren gaat vooral via hun en met de ouders met het kleine beetje nepalees dat we kunnen. Het is wel raar om helemaal bedient te worden. Je mag echt absoluut niets zelf doen. 's Avonds eten we elke keer dahl baat en dat is eigenlijk behoorlijk lekker, hoef ook niet echt iets anders meer. Het was even aanleren om alleen met je rechter hand te eten. Verder vind ik het bijzonder om te zien hoe ze met de weinige ingredienten die ze hebben, nog zo gevarieerd kunnen koken! Het ontbijt is ook elke ochtend wel weer wat anders, van gefrituurde nepalese broodringen tot allerlei soorten pannenkoeken (gierst, met gebakken ei, de hollandse of gevuld met iets) en altijd helemaal vers en zelf gemaakt. Alles wat gebruikt wordt, komt ongeveer niet verder dan 150m van het huis. Heb dadelijk gewoon geen e-nummers meer in mijn lichaam zitten ;) Een week voordat wij kwamen is er een kalfje geboren, dus we krijgen verse melk, wel de klein beetje afgeroomde versie en goed gekookt. Krijgen we nog een beetje wat vetten, eiwitten en calcium binnen. Amaa moest nog een beetje wennen aan ons, ze vind dat we te weinig eten en komt steeds met meer aanzetten. Tsja, we zijn nou eenmaal vrouwen die minder eten en geen mannen zoals bij de vorige groep :p
Op het moment lijkt het hier nu volop lente, sinds wij er zijn, zijn er ook al weer 4geitjes geboren en de kip loopt met kuikentjes. Overdag schijnt de zon volop en is het heerlijk om gewoon in een shirtje te lopen. En dat voor eind januari!
We zitten hier nu met 3vrijwilligers, 2vrouwen en een man. Ik deel samen met Veronique de iets grotere kamer boven de koeienstal.'s Nachts is het behoorlijk koud, omdat een muur eigenlijk alleen maar een gordijn is en het dus ook lekker waait. De wc is nog alleen maar een gat in de grond, maar ze zijn bezig met het bouwen van een nieuwe. Ook al is alles redelijk primitief, het is echt genieten en heerlijk rustig!


De dag nadat we aankwamen moesten we meteen beginnen. We geven alledrie les op een andere school en dat is eigenlijk best wel fijn. De eerste dag kreeg ik ongeveer direct een krijtje in mijn hand van 'asjeblieft, ga maar lesgeven'. Heb toch maar even gezegt dat ik eerst wil meekijken. Kwam erachter dat het engels niveau van de kinderen (en leraren ook) echt heel erg laag is en de kinderen eigenlijk geen idee hebben waar het over gaat. Het Nepaleese schooljaar gaat tot eind maart, dat betekend dat ze 14mrt hun final exams hebben. Ga maar met oude examens zo veel mogelijk proberen te behandelen wat ze moeten weten en niet verder met het boek. Hopelijk slagen ze dan wel nog... Ik zelf geef les aan de klassen 2 t/m 5, dat betekend dat ze 5 tot 12 jaar zijn. De kleintjes zijn echt stuiterballen en daar valt weinig mee te doen dan spelletjes en spelenderwijs leren. De laatste klas zijn echt pubers, dus ook nogal vermoeiend. Maar boven alles, is het echt leuk om met die kinderen bezig te zijn en hopelijk zie ik aan het eind wat voorderingen! Sinds afgelopen week is de principal weer terug, dat betekend dat alle leraren ook weer komen opdagen. Sinds ik ben aangekomen, zijn er 8docenten voor 5 klassen. Iedereen wil zin eigen lessen geven, waardoor er nauwelijks tijd voor mij overblijft. Moet het even goed overleggen hoe we het gaan aanpakken, want een groot deel van de tijd niets doen, is ook niet leuk. De kinderen (en engels docenten) hebben het nodig en zijn ook veel te leuk om mee te werken.

Op onze vrije dagen gaan we meestal een stuk wandelen in de omgeving of dingen knutselenen voor het lesgeven. Wanneer we wandelen moeten we altijd langs wat leraren en overal wat komen drinken en eten. De mensen hier zijn allemaal heel erg gastvrij. We voelen ons bij iedereen welkom en daarom ook gelijk erg thuis. Bij Amaa komen, is ook echt al thuis komen. Tijdens het wandelen genieten we ook vaak van het fantastische uitzicht. We kijken namelijk uit op 4 van de 5hoogste berg toppen van de Himalaya, alleen de Mount Everest kunnen we net niet zien. Maar wel twee andere dikke 8.000ders! Het lijkt steeds net een sprookje alsof het niet echt is. Zie de foto's

Dit was het dan weer, het volgende bericht zal waarschijnlijk pas weer ergens eind februari komen, wanneer ik waarschijnlijk weer even internet heb. Mobiel kan gewoon, als het aankomt, want dat gebeurd vaak niet!

Veel liefs,
Myrthe

p.s. Mama, alvast gefeliciteerd met je verjaardag mocht een smsje weer niet lukken.
p.p.s. Juventa, heel veel succes met de borrelperiode! Hoop dat er een mooie lichting uitkomt!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer