laatste dingen in Nepal en het geweldige Tibet

Hoi allemaal,

Ik heb nu al weer ongeveer 4 weken met mama en majel rond gereisd en ga al weer bijna naar china, tijd om eens even wat op mijn blog te zetten.

Op het moment is het al weer behoorlijk warm in Nepal. Het is bijna niet meer voor te stellen dat het 2 maanden terug nog zo koud was. En dat ik sliep onder 2dekens, in mijn slaapzak voor -5, mijn lakenzak, thermo ondergoed, pyama, wollen sjaal, handschoenen en muts, en dat ik het dan nog steeds koud had. Een grote tegenstelling in zo'n korte tijd.

27 maart zijn mama en majel aangekomen in KTM. Zij hebben mij opgehaald bij mijn hotel en zijn toen lekker samen gaan ontbijten in ons stamrestaurantje. Daarna nog even de laatste dingen en tickets geregeld voor het reizen en toen naar Bhaktapur gegaan. Een erg mooi oud koningsstadje net buiten KTM, het is ook een unesco monument. We sliepen in een guesthouse midden op het durbar square, heerlijk na de drukte van KTM. Na een paar dagen zijn we met een klein vliegtuigje gevlogen naar Pokhara en vervolgens met een nog kleiner vliegtuigje naar Jomsom, het annapurna gebergte in. Dat laatste was een erg mooie vlucht. Je vloog door het dal met de bergen hoger naast je. Goed zicht op de besneeuwde toppen. Vanaf Jomsom zijn we in drie dagen naar Tatopani gelopen. Langs hele mooie kleine oude bergdorpjes gekomen en daar geweldig kunnen overnachten in lodges. Het was mooi om te zien hoe een landschap in drie dagen lopen zo kan veranderen, van kale hoogvlaktes naar naaldbomen en vervolgens naar loofbomen. In Tatopani had je natuurlijke heet water bronnen. Na de wandel dagen was het heerlijk in daarin te relaxen. Wat leuk was, was dat ook gewoon de plaatselijke bevolking zich daar ook gewoon aan het wassen was. Ze hadden op een gegeven moment de grootste lol met het ons nat spetteren.

Na de trekking hebben we nog 2 dagen in Pokhara gerelaxed en ben ik wezen paraglyden. Helaas waren de echte hoge bergtoppen al weer in de wolken, maar alsnog was het uitzicht prachtig. Hierna ben ik nog een paar dagen naar de gastfamilie gegaan voordat mama en majel kwamen, die waren eerst nog naar Chitwan. De laatste dagen in Dhading vooral gerelaxed en nog even langs alle plekken gegaan waar ik gewerkt heb met mama en majel. De laatste dag dat ik er was, was op mijn schooltje de uitslag van de examens. Daar zijn we natuurlijk met zijn drieen naar toe gegaan. Was mijn echte afscheid op school en had voor alle kinderen nog een klein cadeautje. De kinderen en de leraren vonden het allemaal geweldig om mijn moeder en tante te zien.
De volgende ochtend was het dan echt afscheid nemen van de gastfamilie. Amaa was de hele ochtend al erg stil, waarschijnlijk omdat het de laatste keer ontbijten met de vrijwilligers was. Ze vond dat niet leuk, omdat het dan weer helemaal stil is in huis. Voordat ik vertrok nog even typisch hollandse cadeautjes gegeven; drop, stroopwafels en potloden in de vorm van tulpen.

14 april zijn we met een groeps reis naar Tibet gegaan. Tot de dag van te voren was het nog niet helemaal zeker of we konden gaan. De grenzen waren vanaf maart langer dicht, omdat iemand in India zich in brand had gestoken als protest tegen China. Maar gelukkig ging alles door en waren wij de eerste groep die weer via Nepal Tibet in konden. De controles bij de grens waren echt niet normaal. Eerst 2 keer paspoort controle, toen al je spullen door een scan, vervolgens werden al je tassen helemaal leeggehaald en werden je boeken en al je foto's helemaal doorbekeken. Daarna had je weer een paspoort controle en moesten al je spullen nogmaals door een scan. Toen waren we eindelijk in Tibet!
Tibet is echt geweldig. Heb wel vaak gemengde gevoelens over hoe de chinezen hier alles doen. De aanleg van wegen en electriciteit heeft een gunstig bijeffect gehad voor de tibettanen, op die moderne goederen ook te krijgen. Maar daarvoor heb de chinezen dat natuurlijk niet gedaan ;) Verder hebben de chinezen het goed voor elkaar hoe ze de tibettanen hun mond kunnen laten houden. Zoals onze gids, die erg leuk zelf een echte tibettaan was, ook zei "overal zijn oren". In de bus mochten we af en toe wat gevoelige dingen bespreken, maar ook dan kom ze niet altijd antwoorden. Misschien was de chauffeur wel een oor. Zelf liet ze zich niet heel erg erover uit, maar aan de manier waarop ze reageerde merkte je al snel wat haar standpunt was.
In Tibet hebben we veel gedaan. We zijn al heel snel gestegen en over passen van meer dan 5200 meter gegaan. Fantastische (besneeuwde) bergen en uitzicht. We hebben geweldig weer gehad, fris maar wel zon en heel helder. Daardoor konden we goed de Mt Everest en Mt Kailesh zien. Verder de belangrijkste monastries bezocht, eerst in Shigatse, toen naar Gyantse en als laatst naar Lhasa. Er was vaker wel erge controle van de chinezen maar ook wel mooi om te zien dat de tibettanen weer wat meer hun geloof kunnen uiten en weer in tempels mogen lopen. De tibettanen zijn erg blij als er westerse mensen zijn, omdat wij dan kunnen zien wat hier allemaal gaande is en dat weer aan de buitenwereld kunnen vertellen. Tijdens het rijden in de bus veel van het oude tibettaanse leven op de courtyside kunnen opsnuiven. Vaker gestopt om foto's te maken en we werden ook een keer uitgenodigd om bij een familie thuis boterthee te komen drinken, niet mijn favoriet maar heb het wel gedronken.
Eenmaal in Lhasa aangekomen, vond ik het eigenlijk verschrikkelijk hoe de chinezen dat hebben overgenomen en de vele controles, vooral op westerse en de gidsen. Onderweg van de grens naar Lhasa waren ook checkpoints, maar de hoeveelheid viel me nog mee. Een groot deel van het oude Lhasa rond het Potala Palace hebben de chinezen plat gemaakt en een public parc gemaakt. Het deel rond de belangrijkste tempel van Tibet is er nog en daar hadden wij een geweldig hotel.
Het Potala palace was erg mooi, maar alle chinezen en chineze controle was verschrikkelijk. Binnen 1,5 uur moest je er door heen en je mocht absoluut geen moment stil staan. Onze tibettaanse gids had gelukkig ook een permit om daar te mogen gidsen, dus wij hoefden er niet met een Han-Chinees in. Je merkte wel goed dat ze zich daar niet op haar gemak voelde en dat zij en wij gecontroleerd werden op wat we vertelden en vroegen. We hebben zeker 3keer een chineze agent op ons gehad dat we moesten doorlopen. Gedurende de reis merkte je af en toe dat onze gids iets niet kon zeggen en dan zeiden we maar snel; "I have a cough" or "what is the weather beautiful". Na het Potala palace nog de belangrijkste tempel van Tibet bezocht, hier waren veel tibettanen ook als bedevaart omheen aan het lopen en aan het bidden. Mooi om dat te zien in hun typische klederdracht, gebedsrol en malla, gebedskrans met 108 kralen. En als laatste hebben we nog 2 monastries bezocht, maar ondertussen werd dat ook wel genoeg.
Ik heb nu wel na deze reis in Tibet veel resprect gekregen voor de tibettanen die er leven en hoe ze leven met de druk en censuur van China. Ze hebben absoluut geen vrijheid van meningsuiting. Zoals onze gids zei "everywhere are ears", beetje zoals het communistische duitsland. Ook was ik blij met een tibettaanse gids, ze heeft ons veel laten proeven van tibet, qua cultuur en eten. Ze nam ons elke keer mee naar tibettaanse restaurants bestelde ook een paar vanalles en nog wat van tibettaans eten voor ons allemaal. Van yak(tong) tot lams(long), tibettaanse soep, -meelspijsen en allerlei groentes.

Dit is waarschijnlijk de laatste keer dat ik wat op mijn weblog kan zetten. Ben in Tibet ook even op internet geweest en kwam er daar achter dat door de Chinese censuur mijn webblog, facebook en de alle forums zijn geblokkeerd, ik kan er dus niet opkomen. Whatsapp en e-mail lukt wel, dus zal op die manier af en toe wat laten horen.

Liefs,
Myrthe

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer